مروری بر کتاب «درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب»
عرفان های حقیقی و کاذب چیست؟
به گزارش فرقه نیوز: عرفا‌ن‌های کاذب عمده‌ترین ابزار دشمن برای اجرای عملیات ناتوی فرهنگی به‌شمار می‌آیند. قدرت‌های غربی با ترویج عناصر و آموزه‌ای فرقه‌های به‌اصطلاح عرفانی می‌کوشند تا دیدگاه غنی فرهنگی در جوامع را به یک مجموعه سست و غیرحقیقی بدل نمایند.

بر این اساس آشنایی با شاخصه ها و ویژگی های عرفان و عارفان حقیقی و همچنین شناخت ویژگی های عرفان های کاذب و عارفان دروغین، می تواند ما را به گوهر شناسانی تبدیل کند تا با ابزارهایی که در اختیار داریم بتوانیم گوهرهای حقیقی و اصیل را از گوهرنماها به آسانی تشخیص داده و خود را در دام آنها گرفتار نسازیم.

یکی از آثاری که درباره تمایز عرفان حقیقی و عرفان های کاذب منتشر شده، کتاب «درآمدی بر عرفان حقیقی و عرفان های کاذب» نوشته «احمدحسین شریفی» است که از سوی انتشارات «پرتو ولایت» منتشر شده است. این کتاب شامل شش فصل است. در این کتاب سعی شده است تا ضمن معرفی شاخصه‌های عرفان‌های کاذب و عارفان مدعی، شاخصه‌های عرفان حقیقی و عارفان واقعی را با انها مقایسه کرده و راهکاریی را در جهت مقابله با عرفان‌های کاذب ارائه کند.

نویسنده هدف اصلی کتاب را بیان شاخصه ها و ویژگی های عرفان حقیقی و به ویژه عرفان های کاذب می داند. بر همین اساس از بررسی تک تک فرقه های عرفانی خودداری کرده و با ذکر نمونه هایی از رایج ترین آنها، به نقد و بررسی عرفان های کاذب پرداخته است.

 

نویسنده در فصل اول کتاب به کلیات پرداخته است. در این فصل ضمن تبیین معنای موردنظر، از واژه‌هایی همچون عرفان، تصوف، معنویت، عرفان دینی و عرفان سکولار و عرفان حقیقی و عرفان کاذب، برخی از مهم‌ترین علل و عوامل روی‌آوری بشر جدید به معنویت و عرفان و دین مورد بررسی قرار گرفته است. نویسنده در این فصل به برخی از مهم‌ترین تلاش‌هایی که غرب برای جهت‌دهی به این گرایش می‌کند، اشاره‌ شده است.

مولف در فصل نخست کتاب به معرفی اجمالی برخی از مهم‌ترین فرقه‌های نوظهور فعال در ایران پرداخته و در یک دسته بندی کلی فرقه های معنوی و عرفانی فعال در ایران را به سه دسته تقسیم کرده است؛ دسته نخست عرفان های مدعی دین جدید همچون «سای بابا»، «رام الله»، «اوشو» و «اکنکار» هستند. دسته دوم عرفان های غیردینی مانند عرفان های ساحری یا عرفان جادو، پائولوکوئیلو، فالون دافا و مدتیشن را شامل می شود و دسته سوم عرفان هایی هستند که منشاء دینی(اسلامی، مسیحی یا یهودی) دارند، مانند فرقه های صوفی و عرفان کبالا که عرفانی یهودی است.

مولف در فصل دوم با عنوان شاخصه‌های عرفان حقیقی به ویژگی هایی از قبیل «قرب الهی به عنوان هدف غایی»، «عدم مخالفت با عقل»، «مطابقت با شریعت»، «هماهنگی با فطرت انسانی»، «توجه به همه ابعاد زندگی انسان» و «تصحیح نسبت دنیا و آخرت» اشاره کرده است.

همچنین فصل سوم درباره «مشخصه‌های عارفان حقیقی» است که با استناد به آیات و روایات و سنت و سیره پیامبر اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) ویژگی‌هایی از قبیل «یاد خدا»، «صراحت بیان و اجتناب از ابهام‌گویی»، «تأکید بر ریاضت‌های شرعی»، «پرهیز از فرقه‌گرایی»، «ناشناخته بودن»، «خوددوستی روان‌شناختی»، «محبت به همه انسان‌ها»، «محبت نسبت به همه آفریده‌ها»، «ناامیدی از انسان‌ها»، «زیبا دیدن همه چیز» و «مرگ‌اندیشی» برای عارفان حقیقی ذکر شده است.

نویسنده در فصل چهارم به بیان شاخصه های عرفان های کاذب و دروغین و مشخصه های عارفان دورغین پرداخته است. عنوان فصل چهارم کتاب «بررسی و نقد شاخصه‌های عرفان‌های کاذب» است. در این فصل با استناد به سخنان مدعیان عرفان شاخصه‌هایی برای عرفان‌های کاذب ذکر شده است و بعد از ذکر شواهد و قراینی برای آن، به نقد و بررسی آن‌ها پرداخته شده است. شاخصه‌هایی از قبیل «نادیده گرفتن خدا به عنوان هدف غایی»، «شادمانگی به عنوان هدف غایی»، «خردستیزی و منطق‌گریزی»، «شریعت‌ستیزی و فقه‌گریزی»،‌ «ناسازگار پنداشتن بعد مادی و روحی وجود انسان»، «انکار معاد و طرح مسئله تناسخ» و «قطب‌محوری و استادپرستی» مورد بررسی قرار گرفته است.

مولف در ابتدای فصل چهارم می نویسد: امروزه در کشور ما افزون بر گروه ها و فرقه های سنتی تصوف، گروه های نوظهوری به نام عرفان و معنویت با جاذبه های مادی و نفسانی و شهوانی پیدا شده اند و هر روز با شگردها و شیوه های مختلفی در شکار تشنگان و علاقمندان به معنویت اند. همه عرفان های نوظهور و کاذب بر بستر مدرنیته روئیده اند، بر این اساس نیز معنویت مورد ادعای آنها با مدرنیته و مبانی آن کاملا سازگار است. از این رو شکاکیت معرفتی، عقلانیت ابزاری، دین ستیزی، سکولاریسم، پلورالیسم و لیبرالیسم که از مبانی و محصولات مدرنیته اند در عرفان های نوظهور نیز به صورت صریح یا ضمنی مورد پذیرش قرار گرفته اند.

مولف در فصل پنجم با عنوان «مشخصه‌های عارفان کاذب» به بیان برخی از ویژگی‌های مدعیان دروغین، به ویژه‌ مشخصه‌های رفتاری و اندیشه‌ای آنان و مشخصه‌هایی از قبیل «دعوت به خود»، «مبهم و رازآلود سخن گفتن»، «مبارزه با ادیان الهی»، «دامن‌زدن به فرقه‌گرایی»، «انکار واقع‌نمایی ارزش‌های دینی»، «دامن‌زدن به مسائل جنسی»، «سماع و رقص» و «ایجاد و تأسیس مکان‌های اختصاصی» پرداخته است.

فصل ششم و پایانی این کتاب به بررسی نقش سیاست‌مداران در ترویج معنویت‌های کاذب و دروغین و همچنین راههای مقابله با این جریان‌ها می‌پردازد. در این فصل ضمن اشاره به برخی از اهداف آشکار و نهان سیاستمداران از ترویج این آیین‌ها، به علل تأثیرگذاری آیین‌های معنوی دروغین بر مخاطبان می‌پردازد و در پایان وظایف علمی و عملی مدافعان عرفان حقیقی را در مقابله با عرفان‌های نوظهور و دروغین به بحث می‌گذارد.

در واقع عرفان های کاذب به مثابه حربه ای فرهنگی و معنوی در دست استکبار جهانی است که از طریق آن می خواهد فرهنگ حقیقی و معنویت راستین را تحت الشعاع قرار دهد و اهداف و برنامه های دین ستیزانه و اسلام ستیزانه خود رادر قالب عرفان و معنویت به اجرا گذارد.

بنابر این لزوم روشنگری و آگاهی بخشی در مقابله با فرق و نحله های نوظهور که هدف و غایتشان دور ساختن انسان از ادیان توحیدی و الهی است، امری گریزناپذیر می نماید. بر این اساس انتشار آثار مختلف درباره پشت پرده فرقه ها و واقعیات درونی آنها می تواند به تنویر افکار عمومی و به ویژه جوانان بیانجامد. امروزه دشمنان نظام اسلامی با ترویج افکار منحط از همه توان خود استفاده می کنند تا جوانان مومن و انقلابی را از صراط مستقیم دور نمایند.منبع: فرهنگ سدید